جراحات كثيرة ، والدّم يجري من حلق درعه ، وقد اشتدّ به الحرّ « 1 » والعطش ، وقف « 2 » وقال : يا أبة ! العطش ، إلى آخره . فضمّه الحسين [ عليه السلام ] إلى صدره وبكى وأشرف « 3 » على الموت « 3 » من شدّة الهمّ والحزن « 4 » من حيث أنّه لا يتمكّن من سقيه والاحتضار « 4 » . المازندراني ، معالي السّبطين ، 1 / 416 / مثله الزّنجاني ، وسيلة الدّارين ، / 293 وقد اشتدّ به العطش ، فرجع إلى أبيه يستريح ويذكر ما أجهده من العطش ، فبكى الحسين وقال : وا غوثاه ، ما أسرع الملتقى بجدّك فيسقيك بكأسه شربة لا تظمأ بعدها ، وأخذ لسانه فمصّه ، ودفع إليه خاتمه ليضعه في فيه . « 5 » المقرّم ، مقتل الحسين عليه السلام ، / 322 - 323

--> ( 1 ) - [ وسيلة الدّارين : الحرارة ] . ( 2 ) - [ أضاف في وسيلة الدّارين : أمام الحسين عليه السلام ] . ( 3 - 3 ) [ لم يرد في وسيلة الدّارين ] . ( 4 - 4 ) [ وسيلة الدّارين : إلى الموت حيث لا يسعه أن يسقي ابنه من كثرة عطشه ] . ( 5 ) - اما دريغ كه ضربات بسيار وخونريزى فراوان وتشنگى جانگداز ، ديگر تاب وتوانى برايش ننهاده بود تا به جنگ وپيكار ادامه دهد . در اين‌جا اشتياق أو به لقاى پروردگار به أوج رسيد ودر ساعات آخر خواست توشه‌اى از جمال پدر برگيرد وبه آستان قدس پركشد . در آن حال بود كه در پيش پدر زبان به شكوِه گشود واز ضربات تيغ وپيكان كه بر بدنش نشسته [ بود ] واورا بيش از پيش تشنه مىساخت ، نزد پدر شكايت برد وعرض كرد : « تشنگى مرا كشت وسنگينى آهن توانم ربود . آيا به جرعهء آبى راهى هست كه نيرو گيرم وبر دشمن تازم ؟ » شكوايى كه تنها قصد أو آن بود كه به امر واجب خود به قدر وسع وطاقتش قيام نموده ودر اين راه كم‌ترين كوتاهى نورزيده ، تا سرانجام در آن تنگنا قرار گرفته [ است ] كه ديگر بدون جرعه آبى قدرت رويارويى با دشمن را ندارد . در اين‌جا استفهام ، انكارى است ومقصود وى اعتذار از حماسه آفرينى فزون‌تر مىباشد . يا اين كه أو از پدرش سيدالشهدا صلوات‌اللَّه عليه خواست از راه اعجاز آبى پديد آورد ، اما حسين عليه السلام امتناع ورزيد . با اين منظور كه فرزند گرانمايه‌اش به مقام وپاداش رفيع‌ترى نائل آيد ونزد حق تبارك وتعالى به سبب قتل مظلومانه وكأم عطشان خود به تقرّب فزون‌ترى به روز حشر دست يازد . پس اورا با اين بشارت آرام ساخت كه در آستانهء ورود به درياى بىكران رحمت الهى است وناخداى آن هم جدّش رسول خدا صلى الله عليه وآله است كه با جام مصفايش اورا سيراب ساخته [ است ] ؛ آن سان كه ديگر هرگز تشنه نگردد . -